˙·٠•● تنهاتــــرین ســـردار●•٠·˙

گِریـــﮧ کَــــردَن ...

خُـــرد شُـــدَن ...

کـــافــــے نیســــتــ ...

.

.

.

در جَـوابـــِ رَفــتَنتــ ... فَقـــط بــایـَــد مُـــرد ...

وقتی مــردی اشک ریخت

وقتـی یه زن ســیگار کشید

یعنــی دیگه گریه جواب نمیده

شاعر از کوچه ی مهتاب گذشت...

لیک شعری نسرود

نه که معشوقه نداشت،

نه که سرگشته نبود،

سالها بود که دگر کوچه مهتاب خیابان شده بود...

خــــــداوندا دلگیرم از تو

این مردمان را به کدامین گناه اینگونه آواره کردی 

مگر نمی گویند تو پناه مستضعفانی

در بساط کهنه این پیرمرد رنگ پیدا میکنی
 
رنگ شادی که به زندگی کودکان میزند
 
کاش با فروش بادکنکها
 
خستگی هایش کم شود !
 
دردهایش درمان شود .....
 
قرض هایش داده شود ....
 
کاش ..... کاش ....