ساقی امشب باده در پیمانه کن

زلف ِ بی تابم بگیر و شانه کن

لب به لب ، پُر کن ؛ سبو اندر سبو

شرح ِ این پیمانه را افسانه کن

تا ببینی روی ِ معشوقت به جام

شمع ِ دل ؛ روشن در این میخانه کن

چند خواهی زین حریفان ، ادعا

رحمتی بر عندلیب ِ خانه کن

مرغ حق گوید به جانت ، این ندا

آتشی برگیر و دل پروانه کن

مطربا ، امشب به دَف ، غوغا نما

با سماعت ، آسمان دیوانه کن