امشب به یاد تک تکِ شب ها دلم گرفت

در اضطراب کهنه ی غم ها، دلم گرفت

انگار بغض تازه ای از نو شکسته شد

در التهابِ خیسِ ورق ها، دلم گرفت

از خواندن تمام خبرها تنم بسوخت

از گفتن تمام غزل ها دلم گرفت

در انتظار تا که بگیرم خبر ز تو

در آتشِ گرفته سراپا دلم گرفت

متروکه نیست خلوتِ سرد دلم ولی

از ارتباطِ مردم ِدنیا دلم گرفت

یک ردِ پا که سهمِ من از بی نشانی است

از ردِ خون که مانده به هر جا، دلم گرفت

اینجا منم و خاطره هایی تمام تلخ

اقرار میکنم، درآمدم از پا دلم گرفت