چه رسم جالبیست !!!

محبتت را می گذارند پای احتیاجت...!

صداقتت را می گذارند پای سادگیت...!

سکوتت را می گذارند پای نفهمیت...!

نگرانیت را می گذارند پای تنهاییت...!

و وفاداریت را پای بی کسیت...!

و آنقدر تکرار می کنند که خودت باورت می شود که تنهایی و بیکس و محتاج!!!