یا حجم خالی میان بازوان گره کرده ام
آنچنان گرمای حضورت را کم دارد که من می لرزم؟
نوری نیست؟
یا بی برق نگاهت در عمق سیاهیه چشم خانه گم شده ام؟
سیاه و منجمد مثل مجسمه ای تنها در میدان شهری ترک شده
به افق می نگرم
خاک جانم از مشرق زمین
می دانم
دیر یا زود آفتاب در من طلوع خواهد کرد